Ocena wątku:
  • 0 głosów - średnia: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Metoda PNF
#1
PNF – najstarsza metoda o podłożu neurofizjologicznym. Wykorzystuje wzorce ruchowe, które mamy, znamy a po incydencie zostały zaburzone. Jeśli wykorzystamy te wzorce które znamy to szybsza jest możliwość odzyskania funkcji.

Terapia funkcjonalna – to taki rodzaj terapii która jest zgodna z potrzebami ruchowymi zgłaszanymi przez chorego i wzorowana na naturalnych ruchach zdrowego człowieka.

Terapia funkcjonalna oznacza indywidualne postępowanie fizjoterapeutyczne ukierunkowane na ograniczoną funkcję ruchową wskazaną przez samego chorego.

Praca nad funkcją to nie tylko ustalenie pomiędzy pacjentem a terapeutą ale przede wszystkim dążenie do uzyskania w terapii sytuacji zadaniowej w której chory może w bezpieczny sposób podjąć odtworzenie utraconej funkcji.
Oznacza to analizę ruchu pacjenta w odnoszeniu do jego prawidłowego fizjologicznego przebiegu oraz włączenie do procesu usprawniania elementów treningu samoobsługi z wykorzystaniem przedmiotów codziennego użytku i sytuacji zadaniowych które pacjent zgłosił jako trudne bądź niemożliwe do wykonania.
W terapii funkcjonalnej każda czynność lub ćwiczenie musi być dostosowane do ćwiczonej funkcji aby terapia była zrozumiała dla pacjenta i aby pacjent widział jej sens – motywacja.

„widzisz efekty współpracy terapeutycznej jesteś lepiej do niej zmotywowany”

Główny cel to poprawa jakości życia codziennego i zawodowego pacjentów

Cechy terapii funkcjonalnej:
  • pacjent wyznacza cel terapii
  • pozytywne nastawienie
  • bezbolesny zabieg
  • wzoruje się na naturalnych ruchach zdrowego człowieka – zbliżonych do aktywności dnia codziennego. W terapii funkcjonalnej wykorzystuje się takie techniki i wzorce ruchowe które bazują na naturalnej motoryce człowieka. Pomaga to bardzo szybko przełożyć wykonywanie ćwiczeń na konkretną aktywność
  • motywacja – wszystkie zadania są dostosowane do możliwości pacjenta tak aby każde spotkanie terapeutyczne przyniosło pacjentowi poczucie dobrej współpracy / dobrze wykonywanego zadania
  • indywidualna -fizjoterapeuta musi się skupić na problemie pacjenta (ocena możliwości, właściwa diagnoza)
  • pacjent aktywnym uczestnikiem procesu zdrowienia, prowadzenie terapii zależy od współpracy pomiędzy pacjentem a terapeutą
  • globalna obserwacja pacjenta – terapia funkcjonalna postrzega pacjenta globalnie. Nie ogranicza się do pracy nad chorą częścią ciała ale wykorzystuje w terapii zdrowe regiony ciała [irradiacja....wykorzystywanie rezerw] Ważne z punktu widzenia diagnostycznego, znalezienie przyczyny problemy, zazwyczaj jest tam gdzie go nie widać.
  • Uzyskanie odpowiedzi na dany bodziec
  • Intensywny program ćwiczeń również w domu (należy wpisać ćwiczenia w aktywności dnia codziennego)
METODA PNF

Początek 1946 USA, neurofizjolog – Kabat, fizjoterapeutka - Knott

1997 - IPNFA międzynarodowe stowarzyszenie
1997 - I kurs w Polsce

Wywodzi się ze spostrzeżenia, że ruchy stosowane w kinezie najczęściej nie pokrywają się z naturalną codzienną pracą mięśni. Zauważano, że ruchy wykonywane w pracy i w życiu codziennym mają charakter diagonalny i spiralny oraz nie odbywają się w jednej płaszczyźnie. Podstawa metody PNF jest wykorzystanie złożonych wzorców ruchowych.

- proprioceptive people pracuj
- neuromuscular need nad
- facylitation fun funkcją

P - proprioceptywna – zajmująca się układem receptorów dostarczających informacji opozycji ciała w przestrzeni
N - nerwowo-mięśniowa – bazująca na nierozerwalności układu nerwowego i mięśniowego
F - facylitacja- torowanie, ułatwianie czyli uzyskiwanie tego samego rezultatu przy najmniejszym wysiłku

PNF – torowanie ruchu poprzez proprioceptywne stymulacje struktur nerwowo mięśniowych

Wzorce ruchowe – utarte automatyczne kompleksowe ruchy o trójwymiarowym przebiegu wzdłuż diagonalnych opierające się na szczegółowej analizie ruchów funkcjonalnych oraz analizie anatomii układu mięśniowego wskazujące na skośny [diagonalny] przebieg większości mięśni antygrawitacyjnych.

Wzorce:

  1. łopatki i miednicy oraz ich kombinacje
  2. KG i KD
  3. głowy i szyi
  4. tułowia
Używanie odpowiednich wzorców w terapii jest konieczne ze względu na:
  • przebieg anatomiczny[diagonalny] mm antygrawitacyjnych
  • charakter lokomocji odbywającej się na zasadzie odtwarzania utartych zakodowanych wzorców ruchowych
  • możliwość uzyskania u pacjenta efektywniejszej rekrutacji struktur nerwowo-mm
Wzorce łopatki używamy w celu:

  1. poprawy mobilności i stabilności samej łopatki
  2. poprawy rytmu ruchu łopatkowo-barkowego
  3. stymulacji tułowia
Wzorce miednicy używamy w celu:
  • poprawy mobilności i stabilności samej miednicy [facylitacji]torowania poszczególnych faz chodu
  • stymulacji tułowia
Filozofia PNF
  • pozytywne nastawienie do pacjenta i jego problemu [motywacja]
  • globalna obserwacja pacjenta [nie tylko chorą jego część ciała]
  • mobilizacja rezerw pacjenta – pozytywne rozpoczęcie terapii
  • irradiacja i wzmocnienie
  • uwzględnienie globalnych czynności ruchowych
  • intensywny plan ćwiczeń [również domowych]
  • myślenie funkcjonalne – aktywności życia codziennego
  • częsta zmiana pozycji wyjściowych
  • zmiana normalnej kolejności ruchów
  • uzyskanie odpowiedzi na każdy bodziec
  • bezbolesna praca z pacjentem
ZASADY GŁÓWNE:
  • kontakt manualny – chwyt lumbrykalny
  • kontakt werbalny
  • kontakt wizualny
  • opór manualny
  • trakcja
  • aproksymacja [kompresja]
  • stretch
  • mechanika ciała terapeuty
  • wzorce ruchowe
  • promieniowane pobudzenie [irradiacja] i wzmocnienie
  • timing – normalna kolejność ruchu
  • Timing for emphasis – zmiana normalnej kolejności ruchu
  • sumowanie bodźców – czasowe i przestrzenne
CELEM STOSOWANIA ZASAD JEST:
  • poprawa mobilności
  • poprawa stabilności
  • stymulacja mobilności na stabilności [koordynacja]
  • poprawa wytrzymałości i zręczności
Kontakt manualny - poprzez chwyt lumbrykalny : zgięcie w stawach śródręczno-paliczkowych, wyprost w międzypaliczkowych:
  • lepsze dawkowanie oporu,
  • lepsze dostosowanie się do ciała możliwość dostosowania się do ruchu
  • mniejsza bolesność
Kontakt werbalny:
  • stymulacja przez krótkie wyraźne komendy
  • uspokojenie rozluźnienie pacjenta
  • uświadomienie choremu ruchu
Opór manualny – toruje napięcie mm, stosowany zawsze, utrzymywany do końca ruchu, poprzedzony optymalnym rozciągnięciem mm

Techniki w koncepcji PNF

Cele:
  • torowanie funkcjonalnego ruchu
  • wzmocnienie mm
  • regulacja napięcia mm
  • rozluźnienie mm
  • zwiększenie zakresu ruchu
  • redukcja bólu
  • poprawa wytrzymałości mm
Techniki agonistyczne – praca tylko z agonistą:

  1. Rytmiczne pobudzanie ruchu.
  2. Kombinacja skurczów izotonicznych.
  3. Odtwarzanie ruchu.
  4. Techniki wykorzystujące stretch.
Techniki antagonistyczne – praca z agonistą i antagonistą:

  1. Dynamiczna zwrotność ciągła.
  2. Stabilizacja zwrotna.
  3. Rytmiczna stabilizacja.
Techniki rozluźniające:

  1. Trzymaj-rozluźnij [hold-relax]
  2. Napnij – rozluźnij [contract-relax]
a) Rytmiczne pobudzanie ruchu

Technika agonistyczna przeprowadzana rytmicznie w pełnym zakresie ruchu w 4 fazach :
  1. bierna
  2. ruch wspomagany
  3. z oporem
  4. samodzielne wykonywanie przez pacjenta
Cele:
  • pomoc w rozpoczęciu ruchu ; nauka i automatyzacja ruchu
  • regulacja napięcia mm
  • zwiększenie zakresu ruchu
  • rozluźnienie
Wykonanie:

Rytm i tempo ruchu ustala terapeuta:

  1. faza bierna : terapeuta pokazuje nowy ruch w pełnym zakresie . Komenda „rozluźnij się” , „pozwól się poruszyć”, „poczuj ten ruch”
  2. wspomagana: pacjent zostaje zachęcony do podjęcia aktywnego ruchu razem z terapeutą „pomóż mi”, „spróbuj to wykonać razem ze mną” „wykonaj to razem ze mną”
  3. z oporem : terapeuta stosuje optymalny opór przeciwko aktywnemu ruchowi pacjenta „pchaj:, „ciągnij”
  4. w miarę możliwości pacjent wykonuje samodzielnie ruch „pokaż mi ten ruch”
Kombinacja skurczów izotonicznych:

jest to agonistyczna technika wykorzystująca w różnych fazach jednego ruchu: pracę dynamiczną [skurcz koncentryczny i ekscentryczny] oraz statyczną mm.

Cele:
  • poprawa koordynacji inter i intramięśniowej
  • poprawa siły i wytrzymałości ćwiczonych grup mm
  • funkcjonalny trening ekscentrycznej kontroli ruchu
Wykonanie:
  • dynamiczne – koncentryczne, ekscentryczne oraz statyczne formy napięć mm są ze sobą kombinowane podczas pracy 1 grupy mięśniowej [jeden kierunek ruchu np. elewacja przednia łopatki]
  • technika może być stosowana na wszystkich fazach ruchu
  • przy zmianie form napięć mm nie następuje zmiana chwytu
Odtwarzanie ruchu

technika agonistyczna ucząca pacjenta odtwarzania pokazanego mu ułożenia ciała lub stawu w ułożeniu funkcjonalnym

Cele:
  • samodzielne odtwarzanie pozycji
  • ułatwianie ruchów stosowanych przy czynnościach dnia codziennego
  • poprawa czucia głębokiego!
Wykonanie:
  • terapeuta wykonuje bierny ruch lub z pomocą powodujący odpowiednie ułożenie stawu lub odcinka ciała
  • poprzez optymalny opór statyczny zastosowaniu w wybranej pozycji z komenda werbalną „trzymaj” „poczuj pozycję” zostaje uświadomione pacjentowi ułożenie kończyny lub odcinka ciała
  • pacjent stara się samodzielnie odnaleźć żądaną pozycję
Stabilizacja zwrotna
Jest to technika antagonistyczna mająca na celu stabilizację pozycji pacjenta

Cele:
  • poprawa stabilności pozycji i równowagi
  • zwiększenie siły mm
Wykonanie:
  • technikę rozpoczynamy w silniejszym wzorcu
  • zmiana na wzorzec antagonistyczny następuje bez utraty napięcia mm
  • opór może wzrastać przy każdej zmianie kierunku
  • technikę kończymy w słabszym wzorcu
Praca na macie:

-bezpieczeństwo pacjenta
-nieograniczona możliwość ruchu
-praca funkcjonalna
-optymalna irradiacja
-nauka samopomocy np. u często upadających
-terapeuta i pacjent na jednym poziomie w tej samej sytuacji
-możliwości pracy z większą liczbą pacjentów
- możliwość przygotowania wszystkich faz chodu

Zasady pracy na macie:
  • osiągnij z pacjentem nową pozycję
  • ustabilizuj tą pozycję
  • wypracuj funkcję w nowej pozycji
  • rozpoczynaj pracę od łatwych dla pacjenta pozycji
  • zakończ pracę w najwyższej osiąganej przez pacjenta pozycji
  • pracę można rozpocząć w dowolnej pozycji
Odpowiedz


Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości